Facebook

Charles Ducal, Niemand/Nessuno

Niemand

De nacht heeft je gezicht weggevreten.
Je leeft in mij, zo donker, zo diep
dat het onderscheid tussen ons
is verdwenen. Je doolt op de tast

door kelders vol beelden, verwilderd,
verstoten, onthoofd. Je nagels
krabben het mos van de stenen,
je leest inscripties waar niemand

in woont. Alleen het gemis is gebleven,
de scherven van een verloren gezicht.
Wie ben ik, wie kom jij verbeelden?
Ik krijg het gat in de spiegel niet dicht.

Charles Ducal

Nessuno

La notte ti ha divorato il viso.
Vivi in me, così buio, così profondo
che la distinzione tra noi
è scomparsa. Stai morendo

per cantine piene d’immagini, randagio,
reietto, decapitato. Le tue unghie
raschiano via il muschio dalle pietre,
leggi le iscrizioni dove nessuno

vive. Solo la mancanza è rimasta,
i frammenti di un volto perduto.
Chi sono io, chi immaginerai?
Non riesco a chiudere il foro nello specchio.

Traduzione di Chiara De Luca

da Alsof ik er haast ben, atlas contact, Amsterdam 2012

No widget added yet.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Follow Us

Get the latest posts delivered to your mailbox:

%d bloggers like this: