Facebook

Iren Folie, The Children of Syria/I bambini di Siria/SURİYELİ ÇOCUKLAR/Децата на Сирия

The Children of Syria

 

Lined in twos

Some of them carried in their parent’s hands

A baby suckling from a mother’s breast

A boy who’s lost a toy while on the road

Another one missed breakfast today

The father said: “We are going for a trip.”

The fields are slowly paced through

The nights turning into days

The kids, settled into a new way of childhood,

Will never realize

They didn’t have one at all

Their brothers turned into mud

The rest walked on

The steps followed Ariadne’s thread

That is torn at the border

They will soon see the sea for the first

And last time

 

Translated by Terreshkova

Децата на Сирия

 

в колона по двама

някои ги носят на ръце

бебе суче от гърдата на майка си

едно момче изгубва играчката си по пътя

друго е пропуснало закуската днес

бащата казва: отиваме на екскурзия

полетата се прекосяват бавно

нощите стават дни

децата свикват с едно ново детство

и никога няма да разберат

че такова не е имало

братята им се превръщат в кал

останалите продължават

стъпките следват нишката на Ариадна

а тя се къса на границата

скоро ще видят морето за пръв

и за последен път

I bambini di Siria

 

In fila per due

alcuni in braccio ai genitori

un neonato sugge al seno della madre

un bambino perde il suo giocattolo per strada

un altro oggi non ha fatto colazione

il padre dice: “andiamo in gita”

i campi vengono percorsi lentamente

le notti divengono giorni

i bambini si abituano a una nuova infanzia

e non comprenderanno mai

che un’infanzia non l’avranno avuta

i loro fratelli diventano fango

gli altri proseguono

i passi seguono il filo di Arianna

che si spezza alla frontiera

presto vedranno il mare per la prima

e ultima volta.

 

Traduzione di Emilia Mirazchiyska

SURİYELİ ÇOCUKLAR

 

ikişerli sıralar halindeler

birileri birilerini taşıyor ellerinde

bir bebek annesinin memesini emmekte

oyuncağını yitiriyor yolda çocuğun biri

sabah kahvaltı yapamamış bir diğeri

‘geziye çıkıyoruz’ diyor baba

ağır ağır geçiliyor ovalar tek tek

geceler gündüz oluyor

farklı bir çocukluğa alışıyor çocuklar

oysa böyle bir şeyin olmadığını

onlar hiçbir zaman anlamayacaklar

kardeşleri çamura dönüşüyor onların

sağ kalanlar ilerliyorlar

ariadne’nin ipliğini izlemekte adımlar

ama tam sınırda kopuyor iplik

az sonra ilk kez görecekler denizi

ve son kez

 

Türkçesi: Ahmet Emin ATASOY

No widget added yet.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Follow Us

Get the latest posts delivered to your mailbox:

%d bloggers like this: